Ik laat me niet meer tegenhouden door mijn angst

Geïnspireerd door een blog van Maartje Koper, ontstond dit blog van mij. Bedankt voor jouw inspirerende woorden.

Sorry hoor, maar weer een heel verhaal, waarin ik heel van mezelf laat zien. Mijn angst, omdat deze me op dit moment belemmert om verder te groeien. Dus vandaar. Omarm je shit, als je verder wilt. En dat is, wat ik wil, verder groeien als coach en inspirator…. Dus hierbij mijn blog. Vind je hem te lang, dan lees je hem niet. Ook goed, your choice.

Ik laat me niet meer tegenhouden door mijn angst. Angst om te falen, niet goed genoeg te zijn, afgewezen te worden of door mensen met de nek aangekeken te worden. Op het moment dat ik dit schrijf, schieten de tranen me in de ogen. Dit is precies wat ik heel mijn leven al tegenkom. Althans, zo voel het voor mij. Mijn hele leven doe ik heel hard mijn best voor alles en iedereen om verder te komen. En alleen maar om gezien te worden. Ik wil me geliefd voelen. Hierdoor loop ik al heel mijn leven mezelf volledig voorbij. Dit heeft geleid tot maar liefst 2 burn-outs. De tweede burn-out was mijn keerpunt. Ik voelde tot in mijn tenen, dat ik zo niet meer verder wilde. Ik ben meer waard, dan heel mijn leven, in een soort van overspannen toestand te verkeren. Ondanks dat ik destijds al heel veel in mijn leven had (en gelukkig nog steeds) waar ik oprecht van hou en gelukkig mee zou moeten zijn, voelde ik me niet gelukkig en leek het of ik iets miste. Hoe ondankbaar ben je dan, dacht ik toen regelmatig. Je hebt zoveel om gelukkig te zijn, maar je bent het niet. Wat is er toch mis met me. Nu achteraf blijkt, dat ik heel mijn leven in gevecht ben geweest met mezelf. Ik had me aangeleerd er altijd te zijn voor alles en iedereen, maar was mezelf hierbij helemaal verloren (om maar te voldoen aan alle verwachtingen en verantwoordelijkheden). Daarbij stelde ik mezelf constant teleur, omdat ik, ondanks mijn positieve levensinstelling, veerkracht, vechtlust en harde werken, niet wist wat ik moest doen om het te veranderen. Wel werd me duidelijk, dat ik het echt heel anders moest gaan doen. (Nu heb ik moeite met het woord moeten en gebruik ik het woord mogen in de plaats, omdat dit woord ruimte geeft en niets oplegt en het woord moeten nog steeds een verlammend effect heeft op mij.)

angst

Uit mijn comfortzone

Dus ging ik…. mezelf openstellen voor nieuwe dingen, om op die manier te gaan ontdekken wie ik ben en wat ik wil. De eerste juiste stap voor mij, was mijn baan opzeggen. Mijn god, als ik daar nog aan terugdenk, dan breekt het zweet me nog uit. Wat heeft me die keuze maken een stress gekost. Mijn zekerheid loslaten en niet weten wat er komt, en daarbij geen werk meer hebben en dan thuis zijn, terwijl je weet dat je ook niet gelukkig bent als je alleen maar moeder en huisvrouw bent. Ik heb tot op heden, nu 3,5 jaar geleden, nog geen moment spijt gehad van deze beslissing. Vervolgens ging ik verder met mijn zoektocht. Onder begeleiding van een coach kwam ik tot de conclusie dat ik wil werken met mensen. Mensen begeleiden weer zelf verder te kunnen in het leven.

Eigen verantwoording nemen

Ik besloot weer te gaan studeren, want anders maak je helemaal geen kans nog ergens aan de bak te komen (was mijn gedachte toen). Ik begon aan de hbo opleiding MWD (social worker). Nu in de rol als student, op je 41e weer in de schoolbanken met studiegenoten variërend in de leeftijd van 20 tot 50 jaar. Wat was dat een leerzaam jaar met veel ups en downs en heel veel confrontaties met mezelf. Allerlei nieuwe dingen die ik moest gaan doen projecten, presentaties, onderzoeken en noem maar op. En stage gaan lopen (daar ga je dan, heb je al zeker een arbeidsverleden van 20 jaar en dan mag je ergens als stagiaire aan de slag) met een doelgroep die mijlenver van me afstond. Ik, Annet, die altijd alles deed in de 6e versnelling, ging werken met mensen met een licht verstandelijke en/of lichamelijke beperking. Hoe ver wil je uitgedaagd worden, nou ik ga altijd voor het maximale en nog een beetje extra. Heb wel behoefte aan een flinke uitdaging. Tijdens deze periode heb ik geleerd om mijn tempo/werkwijze aan te passen om anderen de ruimte te geven dingen op hun eigen wijze/tempo te laten doen en dat het dus ook heel anders kan dan alleen de manier die ik kende van mezelf. Niet altijd is keihard werken de beste optie. Dit was lastig, maar lukt me uiteindelijk. In deze tijd ontdekte ik mijn kwaliteit om het beste in mensen naar boven te halen. Het zelfvertrouwen van veel van de medewerkers nam enorm toe, doordat ik ze stimuleerde dingen te doen die ze eigenlijk niet durfde met mij als betrouwbare partner. Ik kom nog regelmatig medewerkers tegen en dan is het net of ik nog met ze werk, al is dit al 2 jaar geleden. Zo mooi, mensen die je eerst nauwelijks kunt bereiken omdat ze moeite hebben met verandering en je dan zien als een soort van vriend. Dit komt doordat ik ze in hun waarde laat en ze als volwaardig mens behandel en niet als iemand met een beperking. We zijn toch allemaal maar gewoon mens.

Jezelf leren kennen

Helemaal tegen een van mijn principes (je maakt af, waar je aan begint) in heb ik, na het behalen van mijn Propedeuse, besloten de opleiding te stoppen. Omdat het voor mij, toch niet helemaal goed voelde. Dit was niet het beroep voor mij. Een jaar later, tijdens mijn opleiding tot mental coach, wist ik waarom. Ik wil me niet confirmeren aan allerlei kaders en mijn tijd verdoen aan administratie en verantwoording. Ik wil echt het verschil maken voor anderen. Ik wil mijn tijd en energie inzetten om anderen verder te helpen en daarbij vrij zijn om het op mijn eigen manier te doen met mensen die voor mij kiezen en die ik zelf kies.

Echt veranderen

Toen ik stopte met de opleiding wist ik opnieuw niet hoe en wat. De ervaringen met mijn eigen coaches maakte dat ik koos om de opleiding Mental coach te gaan doen. Deze opleiding gaf mij de tools om mijn gedrag echt te kunnen veranderen. Ik werd me hier bewust van een aantal van mijn overtuigingen. Tot voor die tijd wist ik wel van heel veel van mijn patronen dat ik ze had, maar niet vanuit welke behoefte ik dingen deed. Dit was voor mij de eerste grote openbaring en maakte dat ik nu echt bewust kon breken met mijn gedragspatronen. Tot voor deze opleiding deed ik alles op wilskracht, maar bleef de innerlijke strijd, omdat ik niet wist wat maakte dat ik me op een bepaalde manier gedroeg. Met als gevolg dat ik toch in mijn oude karrensporen bleef hangen.

Rust en harmonie

Dit bracht me echt heel erg terug bij mezelf. Ik ervoer voor het eerst in mijn leven een periode van ZEN. Je kunt je voorstellen, hoe euforisch ik was. On top of the world. Vol energie en happy. Voor mijn omgeving veranderde hierdoor ook alles. Meer liefde, echt in contact met elkaar en alle ruimte voor elkaars behoeften. Niet alleen werd mijn communicatie zuiverder (dus meer vanuit mijn eigen behoefte), maar ook mijn gezinsleden werden opener over zichzelf. Hierdoor was er harmonie en rust. Heerlijk om dat te kunnen ervaren in de hectiek van onze maatschappij.

Na de opleiding besloot ik voor mezelf te beginnen, omdat ik mijn missie had gevonden. Als coach mensen helpen zichzelf verder te helpen in het leven. Inmiddels ben ik al weer ruim 9 maanden als coach werkzaam en heb ik al verschillende mensen mogen helpen.

En, ook al heb ik van alles al geleerd over mezelf als mens, coach en ondernemer èn kan ik als coach andere mensen helpen, word ik zelf ook nog dagelijks uitgedaagd. Ik ben als coach niet anders, dan ieder ander. In mijn leven gebeuren ook dingen waar ik mee moet dealen. En ook hierbij, kom ik mezelf nog vaak tegen. Het leven is een groot groeiproces. We zijn tenslotte gewoon onderdeel van de natuur. Nu dus ook weer een uitdaging voor mij, heb je al zoveel gedaan om zichtbaarder te worden, blijft je klantenbestand nog te ver achter om van te kunnen bestaan.

Bruisend, vol energie

Dan heb ik ook mijn frustraties dat dingen niet gaan zoals ik het graag wil. Ja, ambitieus dat blijf ik, dat weet ik. Ik wil gewoon veel in korte tijd. Gedachten als, wat heb ik me toch op de hals gehaald, ik kom alleen maar mensen tegen die niet willen. En, ik wil ze zo graag helpen. Lastig als mensen zichzelf kunnen helpen, maar hier niet voor openstaan. Ik heb soms het gevoel dat ik een andere taal spreek. Voel me niet begrepen en daar heb je het weer en afgewezen. De cirkel is weer rond, hier is die weer die angst van mij waar ik dit blog mee begon.

Alleen mag ik niet vergeten wat ik de laatste jaren allemaal niet heb geleerd en gedaan, buiten mijn comfortzone. Ongekend wat dit mij, mijn gezin en mijn omgeving voor moois heeft gebracht. Ik voel me het merendeel van de tijd bruisend, vol energie en echt super happy. Ik mag tenslotte mijn eigen weg bewandelen in dit leven. Ik doe de dingen die ik graag wil. Tegelijkertijd is het wel eens lastig om niet te weten wat het me gaat brengen. Natuurlijk wil ik mijn missie, zo veel mogelijk mensen helpen te gaan staan voor zichzelf, volbrengen. Maar groei gaat met vallen en opstaan en kost tijd. En ik heb in dit leven nog heel veel te leren en ga dit zeker niet uit de weg. Mijn angsten gaan mij daar zeker niet van weerhouden, want ik weet wat voor geweldigs me dit brengt.

Eigen kracht

Het raakt me enorm dat mensen een soort van aangeleerde hulpeloosheid hebben. Dat ze zich neerleggen bij hoe het leven eruit ziet. Ze gaan volledig voorbij aan hun eigen potentie. Dat vind ik zo jammer. Ik ben daar zelf ook geweest, maar weet inmiddels hoe je de regie over je leven terug kan pakken. Eigen verantwoording nemen voor wat je doet, daar ligt de sleutel tot je eigen geluk en welbevinden. Alleen kost dit wel moeite. Dit geldt voor alles. Als je iets wilt, dan zul je het zelf moeten doen.

Als je weer in je eigen kracht staat, ben je instaat om bewuster je eigen keuzes te maken en kun je je beter staande houden in deze wereld. Ga eens na wat een stress je dat scheelt. Geen innerlijke onvrede meer. Maar eigen regie over alles in je leven. Want alles begint met JEZELF.

Ik wil mijn ervaringen gebruiken om anderen te helpen, dat doe ik door een stuk van mezelf te laten zien. Ik gun het iedereen zo, om helemaal zichzelf te kunnen zijn en te kunnen genieten van het leven. Dat je blij bent met wie je bent en wat je doet. We willen toch allemaal alleen maar geaccepteerd worden zoals we zijn. Ieder op zijn eigen unieke wijze.

In beweging komen

Het schrijven van dit blog heeft de boel bij mij weer in beweging gebracht. Nu denk ik, fuck die angst, ik ga dit en dit doen om mezelf meer zichtbaar te maken. Deze blog is een manier. Dus weer nieuwe inspiratie om verder te komen met mijn coachpraktijk. Zo simpel is het nu eenmaal. Loop je ergens mee vast, deal ermee en je kunt weer verder. Je kunt er ook voor kiezen om het te laten, maar jij maakt je eigen keuze. Uit ervaring weet ik wel dat zolang je er niet mee dealt, je er last van blijft van hebben. Ik wil door en het maximale uit mijn leven halen. En inmiddels weet ik ook, hoe dit werkt. Het smaakt voor mij naar meer, veel meer.

De afgelopen jaren heb ik weer geleerd te luisteren naar mijn gevoel. Mijn intuïtie is mijn raadgever geworden. Ik wil nu alleen nog maar leven vanuit mijn hart, dus dat te doen wat goed voelt voor mij. Want ieder mens is uniek en weet zelf wat goed is voor hem/haar.

Ik hoop met dit blog je wat meer bewust te hebben gemaakt wat het je kan opleveren als je eens iets buiten je comfortzone gaat doen, zoals als voor jezelf gaan kiezen. Zou je wel willen, maar weet je niet waar te beginnen. Ik help je er graag bij. Ik ben benieuwd wat je van dit blog vindt. Laat het me weten.

Annet de Groot

GA Mental Coach

06-23480372

www.ga-mentalcoach.com

info@ga-mentalcoach.com

Een gedachte over “Ik laat me niet meer tegenhouden door mijn angst

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s